Persoonlijk

Op latere leeftijd beginnen met paardrijden

Er zijn van die hobby’s waar veel mensen al op jonge leeftijd mee beginnen en die op latere leeftijd niet zo veel meer worden gedaan. Daarnaast zijn er ook sporten, bijvoorbeeld voetbal of turnen, waarbij het misschien wat gek is om later nog mee te beginnen. Beide situaties geldt denk ik ook zeker voor paardrijden.

Paardrijden is iets wat ik jaren in losse flarden heb gedaan. Met vriendinnetjes en m’n zus mee naar de manege, in The Rocky Mountains in Idaho een buitenrit maken (hoe vet is dat!), buitenritten met m’n zus en schoonzus, maar echt les is er nooit echt van gekomen. Ik heb best een tijd getwijfeld om op paardrijles te gaan, want wie gaat er nou nog eind 20 op les? Spoiler alert: ik dus!

Drempels over

Tussen echt willen leren paardrijden en uiteindelijk jezelf aanmelden zit nogal een grote stap. Zo heb ik het tenminste wel ervaren. Eigenlijk te idioot voor woorden, maar mijn leeftijd heeft me echt wel een tijd tegen gehouden. Achteraf ben ik dus niet eens de oudste in de groep. Zo zie je maar dat je nooit gebaseerd op een aanname iets maar niet moet gaan doen. Zo zonde van al die negatieve gedachtes en de gemiste tijd om te kunnen paardrijden.

Trouwens, wat dan nog? Al was ik 83, al was ik wel echt de oudste geweest, dan zou dat echt geen zak moeten uitmaken. Je wordt niet zomaar in een groep geplaatst en al helemaal niet tussen de jonge meiden (en jongens) die al een eeuwigheid paardrijden. Bovendien moet je gewoon lekker doen waar je zin in hebt, ongeacht je leeftijd.

Ik kan het niet

Goed, ik heb eerst een paar privélessen genomen en al heel gauw bleek dat ik de trucjes die ik mezelf had aangeleerd weer mocht afleren. Ik kon weer helemaal opnieuw beginnen. Ik dacht eerst dat ik prima de basics van paardrijden beheerste en dat ik na een les of drie prima de groep in kon. Nou, dat werden uiteindelijk een stuk of 10 privélessen. Ik was na de eerste les echt een beetje onthutst, ik dacht al na de eerste 10 minuten: ‘f*ck, ik kan helemáál niet paardrijden’.

Grootste nadeel van ‘ouder’ zijn

Ik zit wel een beetje in tweestrijd met dit artikel, want terwijl ik dit schrijf denk ik ook: ‘man, waar hebben we het over, ik ben nog maar 28′. Maar er kleeft wel degelijk een groot nadeel aan ouder zijn en een volgroeid brein hebben. Dat heeft alles te maken met risico’s durven nemen.

Jonge kinderen en tieners denken niet zo veel na over de risico’s van paardrijden, maar zodra je ouder bent doe je dat wel degelijk. Zo vond ik galopperen in het begin vet eng en nu ervaar ik dezelfde angst met springen. ‘Wat als ik er af val, wat als het paard me een schop geeft, wat als ik een arm, been of pink breek?’ Zo kan ik nog wel even doorgaan. Doordat je wat minder risico’s durft te nemen, je irrationele angsten de overhand krijgen en daardoor blokkeert, leer je minder snel.

Voordelen van paardrijden

Maar gelukkig zitten er ook een hele hoop voordelen aan paardrijden. Zo heeft het mij heel erg geholpen met assertiviteit; je moet bij een paard echt streng zijn en consequent optreden, anders neemt een paard je echt niet serieus. Daarnaast beleef ik er een hele hoop plezier aan en kan ik genieten van iets wat helemaal van mij is. Bovendien blijft het natuurlijk wel een sport en geeft het mij een hoop ontspanning door inspanning.

Kiek ‘m goan

Nu zijn we anderhalf jaar verder en durf ik eindelijk te zeggen dat ik best een beetje kan paardrijden. Ik sjees inmiddels met gemak de hele bak door, kan optimaal genieten van de buitenritten die ik met m’n zussen maak en ik durf zelfs over een balkje van 40cm te springen.

Moraal van het verhaal

Heb je een hobby die je al eeuwen leuk lijkt om te doen, maar houdt je leeftijd je tegen? Doe het gewoon, je krijgt er echt geen spijt van!

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Eline
    oktober 3, 2017 at 1:03 pm

    Wat leuk dat je dit gedaan hebt! Good for you! Ik rij sinds m’n 7e en het is om zo veel redenen een fijne sport.
    Ik liep tegen hetzelfde aan met tennissen, uiteindelijk wel op m’n 25e nog op les gegaan maar ik was zo slecht dat ik toch maar ben gestopt omdat ik het te gênant vond.. Mijn vriend is trouwens ook op latere leeftijd begonnen met paardrijden, gek genoeg kent hij juist helemaal geen angst en overschat hij eerder wat hij kan. Waar ik dan weer zenuwachtig van word omdat ik weet wat er allemaal mis kan gaan. Haha! Zo heeft iedereen weer wat.

    • Reply
      Sanne
      oktober 4, 2017 at 5:06 pm

      Wat een leuke reactie, thanks!
      Gek dat jouw vriend die angsten totaal niet zo ervaart, misschien is het mannelijk brein dan tóch anders? Haha!

    Leave a Reply

    Close