Persoonlijk

Een jaartje ouder, een beetje wijzer

Vandaag is het mijn 28e verjaardag en begin ik aan mijn 29e levensjaar. Ik kan je vertellen dat mijn 28e levensjaar niet geheel onbewogen is geweest. Er is enorm veel gebeurd en daar ben ik heel dankbaar voor. 

Door rottig nieuws in oktober 2015 is alles, wat stiekem al jaren in the making was, echt in gang gezet en tot ontploffing gekomen in februari 2016. Ik had een bijna burn-out, of misschien wel niet zo bijna, maar dat is niet officieel vastgesteld.

Toen werkte ik nog in het onderwijs en wat je in de media leest is waar: het onderwijs is loodzwaar en wordt ernstig onderschat. In oktober ben ik hulp gaan zoeken, maar ik kon pas in mei 2016(!) ergens terecht waar ik me prettig voelde.

De exacte details en redenen van mijn (bijna) burn-out vind ik voor dit artikel niet zo relevant en zal ik niet met jullie delen. Ik wil het wel hebben over wat het mij heeft gebracht, dat vind ik véél belangrijker en misschien heb jij er ook nog wat aan!

Nee kunnen zeggen

Als je perfectionist bent en ook nog een people-pleaser dan is dit zó moeilijk. Ik hou het liefst iedereen te vriend en ik vind confrontaties lastig, maar ik begon in te zien dat ik er zelf onder te lijden had. Mensen constant willen pleasen en op alles maar ja zeggen kostte me te veel energie en het gevolg was dat ik als een zombie op de bank zat.

Nu lukt het me veel beter om nee te zeggen en heb ik geleerd dat niet alles op 110% hoeft. Ik ben met kleine dingen begonnen, maar gaande weg ben ik echt voor mezelf opgekomen en ben ik zelfs uit het onderwijs gestapt.

Leuke dingen doen

Ik was alleen maar met mijn werk bezig en als ik dat niet was, dan was ik te moe of te somber om ook maar iets actiefs te gaan doen. Ik zat niet lekker in m’n vel en ik begreep mensen die ‘gezellig’ dingen gingen doen echt niet.

Toen ben ik dingen gaan doen die ik écht leuk vind, compleet los van mijn werk en ondanks dat ze in mijn te strenge hoofd kinderachtig leken. Ik ben namelijk gaan paardrijden en ik ben veel meer gaan tekenen.

Dit heeft zo’n ongelooflijke impact gehad. Het paardrijden heeft mij ontzettend veel geleerd over assertiviteit en over mijn eigen gemoedstoestand. Het tekenen en creatief bezig zijn bracht mij ontspanning en rust in m’n hoofd. We zijn nu een jaar verder en beide doe ik nog steeds met heel veel plezier en m’n leven is er echt een stuk leuker van geworden.

Ontspanning mogen zoeken

Ik kon altijd zo boos op mezelf worden als ik weer eens twee aflevering van het een of het ander had gekeken terwijl ik eigenlijk (van mezelf) moest nakijken. Het idee dat je best een serie of een boek mag lezen was mij vreemd. Op een gegeven moment zag ik in dat het best belachelijk is dat je meer werkt dan waarvoor je betaald krijgt en dat ik niet ieder weekend of ’s avonds nog hoef na te kijken. Ontspannen mag en dat woordje ‘moeten’ zat me alleen maar in de weg. Weg ermee dus!

Nieuwe wegen inslaan

De grootste verandering is eigenlijk wel mijn hele carrièreswitch. Gaandeweg het proces realiseerde ik me dat het onderwijs mij niet gelukkig maakte. In oktober 2016 was ik al een heel ander mens, maar ik wist dat onderwijs mij nooit gelukkig zóú maken. Ik heb altijd gekozen voor mijn verstand en ik heb niet geluisterd naar mijn hart.

Achteraf gezien waren er eigenlijk altijd al wel signalen, maar ik heb mijn kop in het zand gestoken. Op een gegeven moment kon ik me mijn carrière in het onderwijs simpelweg niet meer aan mezelf verkopen en heb ik in januari 2017 de stekker eruit getrokken.

Ik heb met ontzettend veel mensen gepraat die doen wat ik leuk vind, ik heb een loopbaancoach in de armen genomen en heel veel met mijn familie, man en vrienden gepraat over wat dan wel en hoe. En ik ben er wel zo’n beetje uit. Mijn carrière ligt in de wereld van de media en marketing en ik ga er alles aan doen om dat voor elkaar te krijgen.

Onvoorwaardelijke steun

Waar ik misschien nog wel het meest dankbaar voor ben is de onvoorwaardelijke steun van lieve vriendinnen voor wie geen traan te veel was, en de inspirerende en constructieve gesprekken met familie vol tips en positiviteit. En natuurlijk de steun van mijn lieve man, die alles van heel dichtbij heeft meegemaakt, die mijn nachtelijke pieker sessies en huilbuien als een ware held heeft doorstaan en die mij nu de kans geeft om een nieuwe carrière te starten.

Ik ben zó ongelooflijk, enorm en waanzinnig dankbaar voor het enorme arsenaal aan mensen dat achter mij staat en altijd in mij gelooft.

Mocht jij nou ook niet helemaal lekker in je vel zitten of iets van mijn (oude) gevoel herkennen, ga met iemand praten en zoek hulp. Dat is absoluut niks om je voor te schamen en zal je echt enorm helpen, ik moest ook eerst een figuurlijke drempel over voordat ik dat deed, maar ik ben zo blij dat ik het uiteindelijk wel heb gedaan.

Foto’s: Brooke Lark via Unsplash

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply
    AJ
    mei 31, 2017 at 10:02 am

    Daar is niet veel meer aan toe te voegen.
    Mooi duidelijk en herkenbaar opgeschreven.

    Hartelijk gefeliciteerd. met een mooie 1e pijlpaal.

    AJ

    • Reply
      Sanne
      mei 31, 2017 at 9:17 pm

      Dankjewel AJ!

  • Reply
    Loes
    mei 31, 2017 at 10:54 am

    Heel erg knap dat je hierover durft te schrijven. Ik vind het knap hoe je hier mee omgaat en wat je er van hebt kunnen leren! Gefeliciteerd met je verjaardag!

    • Reply
      Sanne
      mei 31, 2017 at 9:18 pm

      Leuk om te horen, Loes. Thanks!

  • Reply
    annemieke
    mei 31, 2017 at 5:45 pm

    Happy birthday lieve Sanne. Trots ben ik dat ik mezelf een vriendin van jou mag noemen. Je hebt een heel dappere beslissing gemaakt. Je bent een kanjer

    • Reply
      Sanne
      mei 31, 2017 at 9:18 pm

      Aw, lief! En idem!:)

    Leave a Reply

    Close